20.09.2014 (12. hafta ve İkili test)

Bugün heyecanlı bir gün bir umut daha çok küçük olmana rağmen belki cinsiyetin belli olur diye heves ediyoruz. Eğer belirlenirse kendimizi alışverişe atacağız. Hevesimiz kursağımızda kalmaz inşallah diyoruz.

Tesadüf o ki teyzen, büyükbaban ve anneannen bizi ziyarete gelmişler. O zaman sizde gelin kontrole diyoruz. Çok heyecanlanıyorlar. Baban işte , işten çıkıp uçarak yanımıza gelecek.

Ben heyecanlıyım ama diğer herkes daha heyecanlı.. Dışarı çıkıyoruz vakit öldürmek için, misafirlerimiz hastane çevresinden uzaklaşmak istemiyor. İstanbul trafiğinde randevuyu kaçırabiliriz diyorlar.  Akasya parkta gidiyoruz. :) saat 13:00 randevu 15:40 ta Medical parkta büyükbabanla anneannen hadi gidelim  geç kalacağız demeye başlıyorlar. Hiç bir mağazaya girmiyorlar , bir kafede bile oturtamıyoruz.

Acele etmeyin dediğimde ilk torunumuz anlayışlı ol diyorlar. Benim 5. doğumum olacak sanki:)

Türlü ertelemeler ile 14:30 da hastaneye geliyoruz. Gidelim orada oturalım diyorlar oturuyoruz:) Babanda geliyor heyecan dorukta..

Gökmen bey bizi kabul ediyor hemen kameraları sana çeviriyoruz.. Evet 3 gün önceki gibisin hatta ağzın burnun bile belirmeye başlamış. Biz cinsiyetini merak ederken sen bize nanik yapıyorsun. Evet evet elin hep burnunda ağzında kaydırakta kayar gibi salınıyorsun akvaryumda:)

Ağzımız açık bakıyoruz.. ikili test başlıyor.. kalp atışın süper, karaciğerde kan akış hızını seviyor doktorun, ensendeki sıvı kalınlığına bakılıyor bu testide geçiyorsun.. gelişiminde çok iyi görülüyor 5,6 cm olmuşsun. Bu kadar mnicikken bu kadar detayın belirlemesi tam bir mucize.. sanırız her muayene de bizi şaşırtmaya devam edeceksin.

Bu da bugünden senin bir fotoğrafın :)

 

Gökmen bey bilgisayarın başına geçiyor ikili test hakkında bize biraz bilgi veriyor.

Kısaca ilk trimester tarama testi Down sendromu ve Trizomi 18 adı verilen kromozomal anomaliye sahip bebekleri gebeliğin çok erken dönemlerinde saptamaya yönelik bir tarama testidir.^[1] Yaşları kaç olursa olsun tüm kadınlar fiziksel veya zeka özürlü bebek doğurma riski taşırlar.  Bu test bu riskin oranını belirlemeye yarar ama tam bir sonuç vermez sizin sonuçlarınızı istatistiki sonuçlar ile karşılaştırır.

1. Bebeğin ensesinin arkasında bulunan sıvı kısmın kalınlığının ultrason ile ölçülmesi (fetal ense kalınlığı)
2. Anneden alınan kan örneğinde gebelik hormonu olan β-hCG'nin serbest kısmının (free β-hCG) ve PAPP-A (gebeliğe özgü plazma proteini-A, pregnancy associated plasma protein-A) adı verilen bir diğer proteinin ölçülmesidir.

1. ölçüm ultrasonda yapıldı. Gökmen bey 1/100 çıkar ise sonuçlar bu riskin fazla olduğunu ve amniyosentez veya daha detaylı belirleme testleri yapılmasını gerektirir diyor. Bizim sonucumuz bu ilk aşamanın sonuçlarına göre 1/10650 çıkıyor. gökmen bey sonucun oldukça iyi olduğunu söylüyor. Bu risklerin yaş ilerledikçe arttığını 29 yaşında bir anne adayı olmama rağmen test sonuçlarının 15 yaş gibi iyi çıktığını belirtiyor.

Kan testleri neticesinde bu sonuçlar kötüleşmez hatta daha da risk azalacaktır diye belirtiyor.

Aaa bu arada unutuyordum cinsiyetini sorduğumuzda pipi görüyorum diyorum sonra ekliyor %50 pipi %50 kız   diyor. Ben tüm matematik bilgimi kenara bırakıp  ilk oranı duyup aa öylemi diye şaşırıyorum. İzleyiciler zaten oran %50 ydi ilkay deyip beni uyarıyor:)  anlayacağın acaba doktorun birşey gördü mü görmedi mi emin olamıyoruz.

odadan çıkışta baban ağzı burnu aynı sana benziyor galiba sana benzeyen bir kız olacak diyor. Ağzını burnunu bile farketmiş:) Ben şaşkınlıktan o kadar inceleyememişim. Bakalım bizi nasıl şaşırtacaksın bir sonraki görüş günümüzde..

seni seviyoruz, merakla bekliyoruz..

Acaba Zamanı Geldi mi? Haziran 2014 :)

Bu blogu açmaya karar verdim ancak henüz çok az kişi dışında kimse bilmiyor bu sırrımızı..
Aslına bakarsanız yıllardır düşünüyorum ve cesaret edemiyorum. Diyorlarki öyle bir gün gelecek ve karar vereceksin. Başka bir endişen olmayacak. Eğer içinde biraz da olsa bir endişe var ise henüz doğru gün gelmemiş veya hazır değilsin.

Bizim hikayemizde tam olarak böyle olmadı.:)

Biz mutlu bir aileyiz. Eşim ve Ben 1998 yılında tanıştık ve arkadaş olduk, 2001 yılında dostluğumuzun altında yatan çekimi itiraf ettik ve birlikte olmaya başladık. 2008 yılında nişanlandık ve 2010 yılında evlendik. Ve yıl 2014...... :)

Daha sonra bu zamana kadar olan düşüncelerimiz ve yaşadıklarımızla ilgili belki ayrıca bir yazı yazarım.


Blogu yayına aldığım tarihte siz de bu yazıları geriye dönük bir bir okumaya başlayacaksınız.

Evet itiraf etmek gerekirse henüz kimseye söylemedik ama biz geçen ay ailemizi büyütmeye ve ay anne baba olmaya karar verdik. o minik yavru mutluluğumuza mutluluk huzurumuza huzur katsın istiyoruz.

Zaman zaman özellikle yanlız kaldığımda acaba doğru bir karar mı, erken mi, geç mi, ne yaparız, nasıl olur diye kara kara düşündüğümü itiraf ediyorum:)

Biz kararımızı verdiğimizde bu konuda aslında ne kadar da bilgisiz olduğumu da farkettim. Araştırmalar başladı. Keşke bazı insanlar gibi herşeyi oluruna bırakmayı öğrenebilsem. Mutlaka attığım adımın altında ne var bilmem gerekiyor. Doğrumu yapıyorum önerirmiyim bilmiyorum. Ama ben böyleyim:)